Surface-Pro-3 Close

Microsoft Surface Pro 3: Tablet

Ik kan een heel verhaal gaan schrijven over de details van de hardware in de Surface tablet, maar daar zijn anderen een stuk beter in dan mij, dus ik richt me vooral op het gebruik en de behuizing van de tablet. De volledige specificaties vind je hier, de versie die ik gekocht heb is de Core i5 variant met 8 GB RAM en 256 GB SSD.

Als je op internet zoekt naar de Surface Pro reeks dan zie je dat veel van de aandacht gaat naar de kickstand die er voor moet zorgen dat je de tablet ook als een soort laptop neer kan zetten. In de oudere versies waren er een aantal standen beschikbaar, maar de nieuwe versie kan middels van frictie eigenlijk in iedere hoek gezet worden.

Surface-Pro-3 Kickstand

De kickstand doet precies wat het moet doen en zorgt er dus voor dat je de tablet eigenlijk overal wel op een fatsoenlijke manier kan neerzetten. Het is gezien de verdeling van het gewicht tussen de typecover en de tablet wel even een stukje gewenning dat verreweg het meeste gewicht in het scherm zit. Ik ben wel heel benieuwd hoe goed het frictie systeem blijft werken, inmiddels heb ik het idee dat in de platte standen minder goed werkt in het begin.

De behuizing is verder bijzonder degelijk, er zitten geen overdreven kieren tussen het scherm en de randen, er rammelt niets en de knoppen voelen degelijk aan. Ook de connectoren zitten netjes in de rand verwerkt en voelen degelijk aan in het gebruik. Het enige minpunt is dat de behuizing bijzonder krasgevoelig is, ik ben normaal erg zuinig op mijn spullen en heb zelden last van krassen, alleen binnen 2 weken stonden de eerste krassen al op de achterkant van de tablet. Dat is toch wel bijzonder zonde bij een apparaat van deze prijs.

Surface-Pro-3 Kickstand 2

De tablet weegt ongeveer 800 gram en is daarmee ligt genoeg voor het gebruik dat Microsoft met het apparaat voor ogen heeft. Je gaat er niet even lekker mee op de bank zitten om een boekje te lezen, maar voor het schrijven van aantekeningen of het even snel op zoeken van het een of ander werkt het prima. Het formaat zorgt er ook voor dat je de tablet prima mee kan nemen als je even ergens heen loopt en toch onderweg nog even snel wat wil lezen voor je de meeting in gaat.

Qua hardware heb ik de versie net boven het midden segment gekozen, voor mij is opslag en RAM geheugen van belang en dus kon ik niet helemaal uit de voeten met de standaard i5 versie. Door de combinatie van een SSD, een voor een tablet snelle CPU en voldoende geheugen heb ik eigenlijk nog geen performance problemen gehad. Je kan de opslagruimte van de tablet eventueel uitbreiden met een MicroSD kaartje, je moet er dan alleen wel rekening mee houden dat deze niet gemaakt zijn voor het continue beschrijven zoals dat bijvoorbeeld zou gebeuren als je daar intensieve applicaties op zou willen installeren. Vooralsnog heb ik de extra ruimte niet nodig, maar wie weet in de toekomst.

small_surface-pro-3-mobo-2

Spellen waarvoor de grafische kaart geen grote rol spelen doen het allemaal eigenlijk prima tot op heden dus ook op dat vlak heb ik niet heel veel te klagen. Wel merk je dat er verschil is tussen de diverse applicaties op het gebied van de touch interface, in sommige applicaties wordt dit direct als mouse input gezien en anderen lijken de input te negeren. Ik verwacht wel dat dit op termijn beter wordt, maar dit is soms nog wel wat storend.

In veel reviews wordt de connector voor de lader als een grote verbetering ten opzichte van de vorige versie genoemd. Ik heb zelf geen ervaring met de vorige versie, maar de nieuwe variant heeft zo zijn voor en nadelen. Het is een magnetische connector die met een lipje in de behuizing valt, dit maakt het aansluiten op zich gemakkelijker, maar het probleem is dat de connector ook blijft “plakken” als je het lipje naar achter wijst in plaats van in de tablet steekt. Je moet dus even goed opletten dat je connector goed aansluit. Wat wel een enorm pluspunt genoemd kan worden is de USB aansluiting op de adapter, ik heb sinds ik de tablet heb nooit meer de losse lader voor mijn telefoon gebruikt, maar eigenlijk altijd gelijk met de tablet opgeladen via de adapter van de tablet.

Surface-Pro-3 Charger

Dan wil ik het tot slot nog even kort over het scherm hebben. Ik heb nog nooit eerder zo’n goed beeld gezien op een Tablet, onder eigenlijk iedere hoek ziet het er goed uit en de resolutie is enorm voor op een 12″ scherm. Het grote nadeel is echter dat Windows nog niet al te best om kan gaan met hoge DPI schermen. Het probleem zit hem dan eigenlijk niet eens in het OS zelf, Windows 8.1 is prima te gebruiken op een scherm als dit, alleen de een groot deel van de applicaties gaat hier nog niet goed mee om. Je kan Microsoft dit niet volledig aanrekenen gezien zij niet verantwoordelijk zijn voor de ontwikkeling van de applicaties, ze hebben echter wel heel erg lang gewacht voor het OS zelf hier helemaal klaar voor was. In het dagelijks gebruik heb ik hier geen last van, maar soms kom je wat vreemde dingen tegen.

Het volgende deel is het laatste deel en zal een samenvatting zijn van mijn werk-ervaringen met de tablet.

Dit is een vervolg op: MICROSOFT SURFACE PRO 3

Surface Pen

Microsoft Surface Pro 3: Pen

De pen is misschien wel het belangrijkste element van het Surface concept van Microsoft. Tablets met losse toetsenborden kennen we al even en deze zijn alhoewel wisselend van kwaliteit ook al wel enige tijd met de diverse Windows versies beschikbaar. Echter een echt goede pen implementatie hebben we nog niet heel vaak gezien. En juist die pen maakt het voor mij mogelijk om (in ieder geval tot dusver) mijn aantekeningen boek volledig overbodig te maken. De pen wordt in tegenstelling tot de Typecover wel altijd meegeleverd en hoeft dus niet los aangeschaft te worden.

Om op een scherm te kunnen schrijven zijn een aantal zaken erg belangrijk, maar vooral de afstand tussen de tip van de pen en de snelheid en accuraatheid van de pen moeten goed zijn. En op deze drie vlakken voldoet de pen perfect. Natuurlijk heb je als je snel over je scherm gaat krassen wat vertraging, maar bij normaal schrijven is dit niet merkbaar. Qua accuraatheid heb ik eigenlijk ook niets op te merken, wel vergt het even wat gewenning om er voor te zorgen dat je de eerste keer dat je gaat schrijven de tip van de pen in de buurt van het scherm moet zijn om van modus te wisselen. Wat ook wel een klein minpunt blijft is dat het scherm natuurlijk erg glad is, dat is eigenlijk nog het enige echt merkbare verschil met echt schrijven.

Gezien de pen drukgevoelig is kan je ook in je aantekeningen nadruk leggen door dikker gedrukte woorden / lijnen te maken simpel door harder te drukken tijdens het schrijven. Dit voelt in het begin overigens wel nog wat tegennatuurlijk. De pen heeft verder een dunne harde tip en lijkt in dat opzicht nog het meeste op een normale Parker ballpoint pen. Qua gewicht is de pen vergelijkbaar met een zelfde formaat (niet-kunststof) Parker pen, wat mij betreft het ideale gewicht.

Voor de aantekeningen gebruik ik OneNote en het systeem is daar dan ook eigenlijk wel voor gemaakt. De knoppen op de pen zijn ingesteld voor gebruik in OneNote, een aantal van de handigheidjes zitten in de onderstaande video (het is verder wel een beetje een aparte video, maar het gaat om het idee).

Gezien ik niet kan tekenen heb ik verder geen ervaring met het gebruik van de pen voor dat doeleinde. Als ik zo naar de andere reviews kijk blijken er wel wat problemen te zijn met de drukgevoeligheid in dergelijke applicaties, maar daar zou door Microsoft aan gewerkt worden.

Het enige echte minpunt van de pen is dat je hem eigenlijk nergens kan laten, op dit moment los ik dat dan maar zo op:IMAG0497

Dit is alleen niet heel erg goed voor de typecover denk ik (op de lange termijn) en wanneer ik de tablet en de typecover aan het gebruiken zijn kan ik de pen daar niet laten zitten. Nou is er een “sticker” meegeleverd die eigenlijke en soort lusje aan de rand van de typecover maakt om de pen in mee te nemen, maar dat ding is echt te lelijk voor woorden en daarbij geeft het niet echt een goed gevoel als je pen aan een sticker hangt. Voor een apparaat van deze prijsklasse hadden ze hier wel even wat beter over na mogen denken.

De pen werkt op batterijen, maar die zouden bij intensief gebruik een maand of 8 mee moeten gaan. We gaan zien hoe lang ze het werkelijk volhouden, maar zelfs al zou ik de AAA batterij eens per half jaar moeten vervangen zou je me daar zeker niet over horen klagen. Verder zit er ook nog een knoopcel batterij in, maar die zou je onder normale omstandigheden nooit moeten hoeven vervangen.

Overall ben ik in ieder geval bijzonder te spreken over de werking van de pen. Ik heb sinds ik de Surface mee naar het werk neem geen enkele aantekening meer op papier gemaakt. Daarbij dien ik dan wel op te merken dat ik op het werk een 24″ scherm op de tablet aansluit, dit gebruik ik dan samen met het scherm van het tablet om zowel Word / Outlook en de aantekeningen gelijktijdig te kunnen zien zodat ik ze kan verwerken. Dit zou ook split screen kunnen, maar de twee schermen oplossing heeft vooralsnog de voorkeur.

Het volgende deel zal verder ingaan op de tablet zelf.

Dit is een vervolg op: MICROSOFT SURFACE PRO 3

Type Cover colors_1

Microsoft Surface Pro 3: Typecover

De typecover is min of meer een verplicht aan te schaffen accessoire voor bij je Surface Pro tablet. Alhoewel je op zich ook nog wel een ander los USB of bluetooth toetsenbord zou kunnen gebruiken is de typecover eigenlijk wel een must have. Niet alleen sluit het toetsenbord perfect aan op het tablet, maar het is ook nog een goede screenprotector voor tijdens het transport. Overigens heeft het toetsenbord geen eigen accu en is hij niet draadloos, je kan hem dus alleen gebruiken terwijl deze aan het scherm geklikt zit.

Het bevestigen van de typecover gebeurt middels een aantal mageneten, de klik is erg stevig en hij zal zeker niet snel loslaten. Doordat er een tweede reeks magneten is toegevoegd kan de typecpover onder een kleine hoek gezet worden, iets wat in dit geval een enorme verbetering in het typen oplevert ten opzichte van een geheel vlak toetsenbord.

Surface-Pro-3 Typecover Elevated

De typecover heeft een trackpad en uiteraard een toetsenbord. De trackpad werkt wel aardig, maar is eigenlijk te klein voor dagelijks gebruik. Om die reden gebruik ik eigenlijk ook altijd een losse muis als ik de tablet als laptop aan het gebruiken ben. In de gevallen dat ik de tablet met toetsenbord aan het gebruiken ben terwijl deze op schoot staan gebruik ik eigenlijk altijd de pen als muisvervanger gezien dat net even secuurder werkt.

Het toetsenbord-deel is daarentegen eigenlijk prima, de toetsen hebben een goede “klik” en mogen dan wel net een wat minder stevig aanvoelen dan een vergelijkbaar laptop toetsenbord maar voldoen voor mij prima voor het dagelijkse gebruik. Opvallend is wel dat de toetsen nog redelijk wat geluid maken, dat vergt wel enige gewenning als je voorheen bijvoorbeeld een toetsenbord van een MacBook gewent bent. Verder zijn de toetsen erg glad en lijken ze snel vettig te worden, de tijd zal moeten uitwijzen of dat op de lange termijn een probleem zal zijn.

Het enige echte probleem wat ik tot op heden met de typecover ondervonden heb is het feit dat ik voor een lichte (blauwe) variant gekozen heb. Door de materiaalkeuze van Microsoft wordt de cover erg snel vies, in mijn geval krijgt de lichtblauwe cover na ongeveer 2 weken intensief gebruik een beetje een gelige gloed, en of het nou door het licht komt, of dat het echt vuil is weet ik niet, maar het ziet er niet fris uit.

Gezien je eigenlijk niet om de typecover heen kan had ik liever gezien dat je hem niet los had hoeven kopen. Met een bedrag van 129 euro vind ik hem bovendien stevig aan de prijs, zeker gezien de materiaalkeuze niet optimaal is en ik verwacht dat ik de typecover gedurende de levensduur van de tablet nog wel eens zal moeten vervangen.

In het volgende stuk van mijn “review” zal ik wat verder gaan op het gebruik van de meegeleverde pen.

Dit is een vervolg op: MICROSOFT SURFACE PRO 3

Surface-Pro-3

Microsoft Surface Pro 3

Voor het werk sleep ik een steeds groter wordende stapel papier achter me aan, niet op de laatste plaats mijn notitieblok dat langzaamaan gevuld raakt met eindeloze aantekeningen van de meetings waar ik gedurende de week aan deel mag nemen. In een grijs verleden heb ik al eens geprobeerd dit “probleem” op te lossen met een bescrhijfbare e-reader maar dit ding bleek te langzaam om goed te kunnen gebruiken. Tijdens een meeting verscholen zitten achter je laptopscherm is ook niet echt optimaal en daarbij vind ik het zelf ook redelijk storend als iemand de hele tijd aan het typen is, dus dat was ook al geen optie.

Nou is Microsoft al een tijdje bezig met hun Surface lijn, een “tablet” die een laptop moet kunnen vervangen. Met de Surface Pro 3 (er is geen ARM RT versie meer) beginnen ze zowaar wel heel dicht bij te komen bij een apparaat dat inderdaad een laptop kan vervangen. Het werkt zelfs meer dan goed genoeg om dit stuk op te kunnen schrijven (met de typecover dan wel)..

Wat is nou precies een Surface Tablet dan? De nieuwste generatie betreft een tablet van 12″ met eigenlijk dezelfde hardware als die je in een moderne Ultrabook (kleine, maar snelle laptops) zou aantreffen. Deze tablet is qua dikte ongeveer vergelijkbaar met de eerste iPad en weegt ongeveer 800 gram. Het format is op zicht nog wel aardig in de hand te houden, maar het gewicht maakt hem eigenlijk net iets te zwaar om langdurig vast te houden, dat neemt overigens niet weg dat het gewicht voor een dergelijk apparaat eigenlijk bijzonder laag gehouden is.

De versie waar ik uiteindelijk voor gekozen heb is de Core i5 variant met 256GB Opslag en 8GB RAM, gezien ik hem wel echt als vervanger van mijn laptop wil gebruiken moest er wel voldoende ruimte beschikbaar zijn op de SSD, en extra RAM is altijd welkom. Er zijn ook nog twee goedkopere versies, maar de i3 versie met 64GB Opslag moet je hoe dan ook niet nemen, na het OS blijft er dan zo weining ruimte over dat je er niet al te veel meer mee kan. De i5 met 128GB zou nog wel een optie zijn, maar dan moet je wel rekening houden met de beperking in de hoeveelheid RAM en Opslag.

Verder is de typecover wel echt een must-have, Windows 8.1 Pro is nog net niet helemaal geschikt om zonder toetsenbord te gebruiken (alhoewel het overgrote deel prima gaat met de pen of touchscreen bediening). Bovendien typt de typecover tegenwoordig eigenlijk prima en is het meteen ook wel een redelijk goede screenprotector voor tijdens het transport van het tablet.

Ik heb de tablet nu een paar dagen, dus over de ervaring kan ik nog niet al te veel zeggen, maar de eerste indruk is in ieder geval erg goed. Het schrijven op het scherm vergt wat gewenning, maar is in ieder geval snel en duidelijk genoeg. De prestaties zijn tot op heden ook helemaal prima, ook heb ik even een stukje Civilization Beyond Earth kunnen testen en ook dat werkt eigenlijk naar behoren. Waar ik wel heel benieuwd naar ben is hoe goed Windows om kan gaan met het aansluiten van meerdere schermen waarop je vervolgens verschillende DPI Scaling  instellingen wil toepassen, morgen is de kabel binnen waarmee ik mijn werkscherm kan aansluiten en dan kan ik daar meer mee testen.

Het is de bedoeling om over ongeveer een maandje een uitgebreide review te schrijven over het gebruik van het tablet in mijn werk en thuis situatie. Mocht er voor die tijd nog iemand zijn met goede tips voor handig gebruik of handige apps hoor ik het graag :).

Andere delen:
MICROSOFT SURFACE PRO 3: TYPECOVER

MICROSOFT SURFACE PRO 3: PEN

MICROSOFT SURFACE PRO 3: TABLET

Rome 10-2014 (12)

Weekendje Rome

Anderhalve week geleden begon het toch weer te jeuken om nog even iets van mooi weer op te zoeken, na het nodige zoekwerk viel de keuze op Rome. Lieneke en ik waren hier beiden nog nooit geweest en via AirBNB vonden we ook nog eens een bijzonder leuk appartementje voor een redelijk normale prijs, toen restte alleen nog even het boeken van de vliegtickets en zo was het weekendje weg zo geregeld :).

Dus van 10 tot en met 13 oktober hebben we 4 dagen rondgelopen in het zonnige Rome (27 – 30 graden). In eerste instantie hadden we gezien de tijd eigenlijk veel met het openbaar vervoer willen doen, maar gezien de ligging van het appartement hebben we gelukkig eigenlijk alles lopend kunnen doen. Dat had wel als gevolg dat we iedere dag ongeveer 16 km gelopen hebben, maar dan hadden we ten minste ook direct een excuus om veel te kunnen eten ;).

Rome is een stad waarin het echt lijk of de tijd heeft stilgestaan, geen grote glimmende wolkenkrabbers in het centrum van deze stad.. Elke hoek van iedere straat heeft wel zijn eigen verhaal en overal valt wat te zien, natuurlijk zijn er de talloze bekende bezienswaardigheden, maar zelfs als je daar even niet op let zie je in de kleine straatjes altijd wel wat moois of opvallends.

Daarbij zijn de Italianen zolang ze niet in hun auto zitten voor zover wij meegemaakt hebben allemaal erg vriendelijk en behulpzaam.

Wat ons betreft zeker een aanrader :)

Tot slot nog wat foto’s en binnenkort ook weer een video!

HelloFresh_Header

HelloFresh

Voor iemand die graag kookt heb ik maar een hekel aan boodschappen doen, daarnaast is mijn specialiteit ook niet bepaald het bedenken wat we nu eigenlijk moeten eten op de doordeweekse dagen. Op internet was ik HelloFresh al wel eens tegengekomen, maar ik had er toen verder niet bij nagedacht, tot ook mijn ouders de gok maar eens gewaagd hebben en een abonnement genomen hebben bij dit initiatief.

Waar het eigenlijk op neer komt is dat een abonnement bij HelloFresh er voor zorgt dat je 1x per week een box met voor 3 of 5 dagen (afhankelijk van je abonnement) aan avondmaaltijden ontvangt. Alle ingrediënten worden meegeleverd zodat je zelf (op wat olie en zout en peper na dan) niets meer hoeft te doen behalve de instructies te volgen. Dit heeft voor ons een aantal voordelen:

  • Niet meer zelf boodschappen doen laat na het werk
  • Niet zelf nadenken over wat je wil eten
  • Geen risico op het vergeten van dat ene cruciale ingrediënt bij het boodschappen doen
  • Zeer afwisselend eten

Vooral dat laatste is wel erg leuk, over het algemeen eten we nu vooral dingen die we anders net snel zouden eten (Bataat??). Tot dusver zijn de porties ook erg goed, alhoewel ik duidelijk wel even moest wennen aan het andere eetpatroon.

De gerechten kosten je ongeveer 30-45 minuten per dag aan bereidingstijd, dat is dan meteen ook wel mijn enige nadeel tot dusver. Over het algemeen kookte ik veel korter, maar daar stuurde ik met het doen van de boodschappen dan ook wel op aan, vaak eten we laat, dus wil ik ook niet te lang koken. Gelukkig zijn zowel Lieneke als ik de laatste tijd vroeger thuis waardoor het geen ramp is om wat langer te koken.

Qua kosten kom je met 2 personen en 3 dagen in de week op 39 euro uit, 13 euro per dag dus. Normaal hanteer ik ongeveer een budget van 10 euro per dag, waardoor dit wel net iets duurder uit komt. Echter, gezien het gemak dat het ons oplevert en de variatie en kwaliteit van de gerechten compenseren die paar euro extra per week wat mij betreft met gemak.

Ik heb eventueel nog wel één of twee kortingscodes voor als iemand interesse zou hebben, je krijgt dan aanzienlijke korting op de eerste week bij afname van twee weken.

Dan tot slot nog wat foto’s van de gerechten van 2 weken geleden: