Herman’s weblog

Afgelopen weekend was het weer eens tijd om naar de bios te gaan. Samen met Steph, Iris, Freddy, Sandra, Andries, Dorien en Lieneke spraken we af om eerst uit eten te gaan en af te sluiten met een bezoekje aan de Euroscoop in Tilburg. De film die we gekozen hadden was Prince of Persia, de meeste van ons hebben de bijbehorende games helemaal grijs gespeeld, dus we keken erg uit naar deze film..

Ik moet zeggen dat we allemaal eigenlijk positief verrast waren door de film, het verhaal stak goed in elkaar, de actie was goed en de film zag er zeker ook erg goed uit. Wat erg leuk is zijn de verwijzingen / links met gebeurtenissen uit de games, het verhaal mag dan wel niet helemaal kloppen met de games, maar komt zeker wel erg goed uit de verf. Het blijkt dus toch mogelijk te zijn om een goede film te maken gebaseerd op een game, en ik verwacht ook wel dat dit niet de laatste Prince of Persia film gaat zijn..

Een aanrader dus

Gisteren was het na lang wachten dus eindelijk zo ver, we gingen naar Palazzo in Amsterdam . Het was de bedoeling om met de trein te gaan, maar net nadat ik mijn ouders opgehaald had bleken er geen treinen tussen Eindhoven en Den Bosch te rijden.. Gelukkig hadden we de tijd genomen en konden we nog met de auto naar Bilthoven, daar bij 2e2 geparkeerd en naar het station gelopen. Uiteindelijk nog precies op de geplande tijd aangekomen bij de spiegeltijd naast Amsterdam Bijlmer ArenA.

Ik had er natuurlijk al een hoop over gelezen van te voren, maar ik kon me nog niet echt voorstellen wat ons nou precies te wachten stond. Eenmaal aangekomen hebben we de jassen opgehangen, even een wijntje vooraf gedronken om vervolgens plaats te kunnen nemen aan onze tafel in de “balzaal”. De sfeer die daar hangt kan je aardig afzien aan de foto’s het straalt een bijzondere sfeer uit. Het meest duidelijk is het nog wel op de filmpjes die ik onderaan gezet heb denk ik.

De avond begint vervolgens met de eerste gang, breekbrood met verschillende dingen om er op te doen, en daarbij een glas “Vin Mousseux Blanc Cuvee Trophee” oftewel, bruisende wijn . Dit is meteen ook het eerste deel van ons wijnarrangement dat we er bij genomen hadden. Dit was namelijk een van de redenen dat ik ooit zo wilde eten, maakt het nou echt zo’n verschil als de wijn door een sommelier bij je eten gekozen is? Nou, mijn ervaring van deze avond is dus ja, een echt bijpassende wijn heeft een bijzondere smaakervaring.

Na deze eerste gang begint de show eigenlijk pas echt.. En ik kan er niet heel veel meer over zeggen dan WOW!! er zitten een paar stukjes in die wat minder zijn, maar over het algemeen is het een aaneensluiting van spektakel en illusie. De show draait om “Het bal van de graaf” en gaat eigenlijk vooral om emoties. Er wordt steeds naar de volgende gang toe gewerkt, tijdens de gangen is er wel entertainment, maar duidelijk op de achtergrond om niet te veel af te doen aan het eten. En nu we het daar dan toch over hebben..

Het eten was eigenlijk waarvoor ik echt kwam, ik wilde eens ervaren hoe het is om een gangendiner van een topkok in combinatie met speciale wijnen te nuttigen. Herman den Blijker staat bekend om no-nonsense eten waarbij je niet na je etentje nog even naar de snackbar moet, en dat bleek inderdaad zo te zijn.. Maar wat was het eten goed zeg, alle gangen waren top, met als afsluiter een nagerecht waar je me midden in de nacht voor uit bed mag trekken..

Heel veel meer woorden wil ik er niet aan vuil maken, het was echt een superbelevenis.. Als het aan mij ligt, volgend jaar weer !

Gezien ik de afgelopen week nog niet lang genoeg in de auto gezeten had besloten we dat een bezoekje aan The Reality X in Drachten een goed idee was, dat de echte reden het bezoeken van een andere grote Nederlandse Lanparty om eens wat mensen te spreken voor The Party laat ik gemakshalve verder even achterwegen..

The Reality ligt dus in Drachten, zoals het onderstaande kaartje laat zien is dat niet echt om de hoek.. Stefan wilde ook graag mee, dus de route ging vanuit Eindhoven via Utrecht naar Drachten en weer terug, met een kleine de-tour, maar daarover zo meer..

Met 730 deelnemers is The Reality na The Party de grootste Nederlandse indoor lanparty, zo iets ziet er altijd leuk uit en het is altijd weer gezellig om eens wat oude bekenden op te zoeken. Daarnaast staan daar natuurlijk ook een aantal bedrijven / orgnisaties waar we zelf ook mee samen werken (voor wie dat gemist heeft, ik vorm samen met Stefan, Steph, Andries en Bo het team dat The Party organiseerd), zo een maand voor het evenement is het goed om deze mensen ook even in persoon aan te spreken, er blijken dan altijd wel weer een paar dingetjes te zijn die anders tussen wal en schip geraakt zouden zijn.

Het evenement zelf zag er goed uit, het was gezellig, niet te warm niet te koud, voldoende rustruimtes enzovoorts.. We hebben er in totaal een kleine 3 uur rondgekeken voordat we weer terug naar Nederland vertrokken. We zijn er te kort geweest om verder een goed oordeel over het evenement te vellen, maar het zag er in ieder geval erg leuk uit .

Al in Drachten hadden we Steph gebeld of we niet uit eten konden in Velp, dat bleken we qua tijd niet te gaan halen, maar samen met Steph, Iris, Glenn, Claudia, Rob, Stefan en Renee naar de bioscoop in Tilburg en daar eten (Glenn Claudia en Rob kwamen later) bleek nog wel haalbaar.. Dat Stefan dit 2 minuten te laat aan Renee door gaf waardoor zij al stond te koken was wat slordig.. Gezien Stefan en Renee The Book of Eli al gezien hadden zijn  zij een andere film gaan kijken, de rest heeft The Book of Eli dus gekeken, een film waar ik helemaal niets over kan vertellen zonder alles te verraden, behalve dan dat het verhaal op 1 A4′tje zou passen, maar dat de sfeer in de film en de ontknoping alles meer dan waard maakt

Toen ik thuis kwam had ik alweer 600 km gereden die dag, nu maar weer eens rustig aan doen met de km’s, niet meer dan de 1.000 wekelijkse woon-werk km’s..

Al heel lang heb ik de wens om een keer in een restaurant van Herman den Blijker te eten. Zijn restaurants staan bekend om het zeer goede eten, goede bijpassende wijnen, maar wel fatsoenlijke porties, en dus niet 3 rijstkorrels die er alleen leuk uit zien. Helaas is het eten in zo’n restaurant niet bepaald goedkoop, en dus kwam het er nooit van .

MAAR ik had al een paar keer op vakantieveilingen.nl kaartjes voor Palazzo voorbij zien komen, een diner show in een antieke spiegeltent in Amsterdam, en laat dit jaar nou net Herman den Blijker de chef kok van dit gebeuren zijn.. Dus maar weer eens mijn best gedaan op die veilingen en 2 veilingen gewonnen, 4 kaartjes bij elkaar gekregen zodat Lieneke en ik samen met mijn ouders naar Palazzo kunnen in maart . Om het compleet te maken hebben we 3x het wijnarrangement (Lieneke, mijn moeder en ik) er bij genomen en 1x het drankarrangement (mijn vader). Ik kijk er in ieder geval erg naar uit

Voor wie niet weet wat Palazzo is, hier onder een filmpje

Kerst betekend voor ons het bezoeken van onze ouders, spelen van spelletjes en (alhoewel dat van mij eigenlijk niet eens echt zou hoeven) veel te veel eten. Al met al een feest wat over het algemeen wel erg gezellig is, maar voor ons gelukkig al lang niets meer met het echte kerstfeest te maken heeft.

Kerstavond vieren we sinds vorig jaar bij mijn ouders, eerst iets gewoons (dus niet buitenproportioneel veel) eten gevolgd door een spelletje, buiten bij de vuurkorf kerstbrood eten en gluhwein drinken en daarna nog een spelletje . We begonnen de avond  na het eten met poker, geheel onverwachts mocht ik mijzelf aan het eind van het spel de eigenaar van alle fiches noemen . Dit terwijl normaal mijn vader toch echt gegarandeerd wint .

Daarna dus gezellig buiten in de tuin gezeten met de vuurkorf aan en wat lekkers te eten, net als vorig jaar was dit weer een succes . Daarna was het tijd om weer een ouderwets analoog bordspel te gaan spelen , Risk deze keer, helaas denken de makers van bordspellen dat je bij oude spellen nieuwe regels enzo moet toevoegen, iets wat in mijn ogen in 99,9% van de gevalle het spel negatief beinvloed, bij ons kwam het er op neer dat Risk zo goed als niet meer uit te spelen was, maar toch, we hebben ons goed vermaakt en om 0.45 uur zijn we maar weer eens terug naar Oisterwijk gereden.. Vanavond (1e kerstdag) gourmeten enzo bij de ouders van Lieneke.

Risk was het spel voor de avond

Gisteren moest ik in Rotterdam de 10 servers die wij van I3D geleent hadden maar eens terug brengen, dit had eigenlijk al veel te lang geduurd, maar ik had nog niet eerder tijd vrij gehad hiervoor.. Gelukkig liggen ze nu niet meer in de auto, want die 200 kg extra achter de achteras van de auto had wel zo zijn invloed op het rijgedrag van mijn Amerikaans afgeveerde bolide …

Maar gezien ik dan eindelijk weer eens rond etenstijd “toevallig” in Rotterdam was kon ik het natuurlijk niet nalaten om Lieneke ook even naar Rotterdam te laten komen om weer eens bij Sumo te gaan eten . Joost en ik hadden hier al eens eerder gegeten en dat was me al erg goed bevallen, daarnaast beviel het Japanse eten me sowieso wel toen we daar waren, dus vandaar het herhalings bezoek .

Een greep uit wat we gegeten hebben:

Eten met stokjes is wel een must, want een mes en vork zal je niet vinden in dit restaurant . We hebben in ieder geval weer erg lekker gegeten, dus zeker voor nog een herhaling vatbaar